De-as putea, ti-as lua lacrimile si le-as pune in cer, sa ploua peste noi,
Daca as putea, ti-a lua suferinta si as pune-o in cascade, sa zdrobeasca stancile in cadere,
De as putea, ti-as coase ranile din inima cu fir de aur, sa stralucesti in intuneric,
Daca as putea, ti-as lua amintirile triste si le-as preface in frunze ce s-ar usca in timp,
De-as putea, ti-as prinde amaraciunea in flori de camp si le-as lasa sa zboare purtate-n vant,
Daca as putea, ti-as face un leagan sprijinit in stele si sa te lasi purtata in mangaierea viselor.
Insa nu pot, nu pot, caci sunt prea mica si ma pierd in tumultul de suferinta si-n marea ta de lacrimi.










